تبلیغات
 رآی  ما میر حسین
این -» چند -» نفر - رئالیسم در چند جمله
چهارشنبه 9 آبان 1386
رئالیسم ( realism ) لغتی فرانسوی است که از ریشه ( real ) به معنای « واقعی » اخذ شده است. واژه‏هایی نظیر حقیقت گرایی، واقعیت گرایی، واقع‏بینی، حقیقت‏پرستی، معادل این اصطلاح در فارسی به شمار میروند.
این اصطلاح که بیشتر در مقابل ایدئالیسم ( idealism ) به معنای تصویرگرایی، معناگرایی و آرمانگرایی - استعمال میشود از نظر مفهوم دچار پیچیدگی، ابهام و اشتراک معنایی بوده و در حوزه‏های متعددی نظیر، سیاست، فلسفه، اخلاق، هنر و ادبیات و مباحث زیبایی شناختی، کاربرد دارد.
 
رئالیسم در هنر و ادبیات:
به موجب آن طبیعت و سایر مظاهر طبیعی باید با تمام زشتیها و زیبایی هایش در هر اثر هنری نمودار گردد. به طور کلی پیروان این مکتب معتقدند که هنر، بیان مستقیم واقعیات و تجربه و تحلیل علل آن میباشد. این روش، دخالت احساسات را در خلق اثر نهی میکند و در مقابل « رمانتیسم » که بر تصورات و احساسات استوار است، قرار میگیرد.
نکته : « حس کردن با احساسی بودن تفاوت اساسی دارد »
رئالیسم بر خلاف رومانتیسم، مکتبی است « اوبژکتیو » (برونی)، و نویسنده رئالیست هنگام آفریدن اثر بیشتر تماشاگر است و افکار و احساسات خود را در جریان داستان ظاهر نمیسازد.
باید گفت در واقع همه انسانها رئالیست هستند، زیرا همه به وجود دنیای خارج اعتقاد دارند. حتی ایده آلیست ها نیز در زندگی و رفتار، رئالیست هستند، زیرا باید جهان خارج را موجود دانست تا بتوان کاری کرد و یا حتی سخنی گفت.
هدف حقیقی رئالیسم تشخیص تأثیر محیط و اجتماع در واقعیت های زندگی و تحلیل و شناساندن دقیق کارکتر هایی است که در اجتماع معینی به وجود آمده است.
سعی نویسندگان رئالیسم در این است که جامعه خود را تشریح کنند و « تیپ های » موجود در جامعه را از تمام زوایا نشان دهند.
از این روست که کار نویسنده در این مکتب به کار یک مورخ نزدیک می شود با این تفاوت که عادت و اخلاق مردم اجتماع خویش را بیان می کند.
 Comments